تا پیش از آن تاریخ، زنان ایرانی از حق رأی اعم از انتخاب شدن یا انتخاب کردن محروم بودند و حتی در نظامنامه مجلس شورا (مشروطه)، زنان، خارج شدگان از دین اسلام، دیوانگان، شهروندان کشورهای بیگانه، دزدان و قاتلین، گدایان و متکدیان و اشخاصی که کمتر از ۲۰ سال سن داشتند؛ فاقد حق رأی شناخته شده بودند.
نخستین کسانی که به مخالفت با قانون اعطای حق رای را به زنان بپا خاستند ملایان، به رهبری روح الله خمینی بودند، که به حق رای زنان دهان انتقاد گشوده و آن را ضد اسلام و ترویج فساد در ایران خواندند.
متن تلگرامی که خمینی با عجز و استغاثه و التماس برای شاه فرستاد، که گویی حق رای زنان، خنجری در وجود و هستی واپسگریانه اش بود، بدین قرار بود:
حضور مبارک اعلیحضرت همایونی
پس از اهداء تحیت و دعا، به طوری که در روزنامه ها منتشر است، دولت در انجمنهای ایالتی و ولایتی اسلام را در رای دهندگان و منتخبین شرط نکرده و به زنها حق رای داده است و این امر موجب نگرانی علماء اعلام و سایر طبقات مسلمین است.
بر خاطر همایونی مکشوف است که صلاح مملکت در حفظ احکام دین مبین اسلام و آرامش قلوب است.
مستدعی است امر فرمائید مطالبی را که مخالف دیانت مقدسه و مذهب رسمی مملکت است از برنامههای دولتی و حزبی حذف نمایند تا موجب دعاگوئی ملت مسلمان شود.
الداعی روح الله الموسوی
پس از آنکه روح خمینی (و دیگر مرتجعان مذهبی) با بی اعتنایی شاه و نیز موج پشتیبانی ملت از این قانون روبرو شدند، برای سرپوشی بر روی شکست خود، خمینی در روز ۱۰ اردیبهشت ۱۳۴۲، در جمع دانشجویان عضو انجمنهای اسلامی دانشگاه تهران در مورد حق رای زنان لحن خود را تغییر و اعلام کرد:
«موضوع حق شرکتدادن زنان در انتخابات مانعی ندارد؛ ولی حق انتخاب شدن آنها فحشا به بار میآورد. موضوع حق رأیدادن زنان و غیره در درجهس آخر اهمیت قرار دارد. ما میخواهیم مشروطیت را حفظ کنیم. اکنون که در ایران حق آزادی از ما سلب شده، به فکر زنها افتادهاند! در حال حاضر آزادی قلم، بیان، افکار و حتی حق حیات از مردم سلب گردیده است. برای دفتر ولیعهد ماهی پنجاه تا شصت هزار تومان هزینه برآورد کردهاند؛ و حال آنکه به هر نفر طلبه، ما در هر ماه بیست الی سی تومان حقوق میدهیم.»
ولی آن هم بی اثر ماند و اینگونه شد که علیرعم همهی مخالفتهای ملایان و مرتجعان مذهبی حق رای زنان پذیرفته، و زنان ایرانی تا پیش از شورش ۱۳۵۷، به بالاترین عرصه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی پا نهادند.
در نهایت بسیاری از زنان ایرانی در سال ۱۳۵۷ در قدردانی از منجی و زنجیرشکن خود، با مشت های گره کرده و "مرگ بر شاه" گویانان به استقبال دشمن و زندانبان خود رفتند، تا دوباره از آنان صعیفه ای سازند! در جهان هم چیز لیاقت می خواهد، حتی آزادی!
ادمین خلیج فارس
اگر بیـنی که نابیــنا و چاه است - اگر خاموش بنشینی گناه است!
اشتراک گذاشتن = روشنگری و روشنسازی = بیداری و رهایی از اسارت.
خواهشمندیم به اشتراک بگذارید.
ایرانی بودن؛ امانت داری، اخلاق مداری
All Rights Reserved - تمام حقوق محفوظ میباشد.
این نوشته و تصویر توسط ادمین و برای تاربرگ خلیج فارس نوشته و ساخته شده است. رونوشت برداری از این نوشته و تصویر با نامبردن "تاربرگ خلیج فارس" همراه با لینک (www.persian-gulf.net) و بدون دستبردن چه در نوشته و یا تصویر آزاد میباشد! بکارگیری نوشته ها بدون نامبردن مأخذ و نقل مطالب دزدی ادبیست، که اگر صرف وقت و کسب دانش و نوشتن را تبدیل به پول کنیم، همان دزدی مال میشود!
یاری نامه (منابع، ارجاعات و توضیحات)
________________________________
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
به خلیج فارس در رسانه های اجتماعی بپیوندید:
.